Bogumił to słowiańskie imię, w najstarszych dokumentach występuje w formie Bogomił i oznacza – ten który jest Bogu miły – miłujący Boga. W Polsce notuje się je od wczesnego średniowiecza. Współcześnie nie cieszy się już taka popularnością, jak pół wieku temu.
Bogumił jest odbierany przez otoczenie, który przede wszystkim miłuje swoją własność. Ukochane słowo „mój” odmienia przez wszystkie przypadki. Kocha swoją pracę do tego stopnia, że może się jej poświęcać nawet wtedy, gdy nie uzyskuje efektów, zwłaszcza finansowych. Kocha swój dom i stale coś w nim ulepsza. Ten ciągły remont w domu sprawia, że dzieci marzą tylko o tym, żeby się wynieść z domu i usamodzielnić. Kocha swoją żonę i ciężko się na nią obraża, jeśli przypadkiem zdarzy się jej zrobić coś, co nie wydaje mu się idealne. Kocha swoje dzieci i zawsze wie lepiej, co jest dla nich dobre. Kocha swój sweter, który mu wydziergała babcia, dlatego nie zamieni go na inny. To samo dotyczy dżinsów i kapci. Kocha swój samochód od ćwierćwiecza i nie zamierza go zmieniać. Na szczęście ma poczucie humoru i dzięki temu łatwo zyskuje przyjaciół.
Bogumiłowi przez całe życie sprzyja szczęście, zupełnie jakby urodził się w niedzielę. Pieniądze go kochają i kleją się do niego w każdej pracy. On jednak nie przywiązuje do nich zbyt wielkiej wagi, a priorytetem jest dla niego udane małżeństwo.