Dobrawa to staropolskie imię pochodzenia słowiańskiego. Jest kilka hipotez na pochodzenie tego imienia: pierwsza z nich głosi, że słowo to oznacza „las dębowy” lub pochodzi od słowa „dobra”, albo „dosyć dobra” (dobrawa jak biaława lub zimnawa). Inna hipoteza mówi, że jest to skrót od innego imienia złożonego – Dobrosława. Kroniki Thietmara potwierdzają etymologię imienia, jako pochodzącego od słowa „dobra”. Istnieje jeszcze jedna hipoteza mówiąca, że imię pochodzi od  czeskiego rdzenia „dąbr”, co oznacza „ciemny”. Wtedy tłumaczenie na polski brzmi Dąbrówka i oznacza Ciemnawa. Natomiast Czeskie słowo „doubrava” oznacza „las dębowy”.
Współcześnie używana jest odmiana tego imienia w formie Dobrochna – w zdrobnieniu Dobrusia, Dobrosia. Większość Polaków sądzi, że imię Dobrawa nosiła tylko żona Mieszka I, tymczasem istnieje ono do dziś właśnie w formie Dobrochna. Poza tym tak samo – czyli „dobra” – objaśnia się imię królowej Bony, bowiem „bene”, to po włosku „dobrze”.
Podobnie brzmiące imiona staropolskie to: Dobrogniewa, Dobromira, Dobromiła, Dobroniega, Dobrosława, Dobrosułka, Dobrowieść, Dobrowoja i Dobrożyźń.
Znane postacie historyczne noszące to imię: Dobrawa – księżniczka czeska, żona księcia Mieszka I oraz dwórka królowej polskiej Rychezy. Żadna święta ani błogosławiona nie nosiła tego imienia.
Imieniny Dobrawy i Dobrochny obchodzone są 15 stycznia, 20 stycznia, 11 października.